Zaterdag 31 oktober Bromo
Door: Therese
Blijf op de hoogte en volg Therese
02 November 2015 | Indonesië, Malang
Alweer vertrokken om 7 uur. We moesten apart wat spullen inpakken en onze winterjassen want we zouden naar de Bromo rijden. De rest van de bagage bleef in de bus; die kon daar niet komen en ze zouden ons morgen weer oppikken.
We vertrokken in 3 open jeeps. Eentje kon voorzin zitten en de rest stond achterin. Het was wel grappig maar leverde ook blauwe plekken op. De wegen waren slecht. Iedereen die ons voorbij zag komen begon te zwaaien. Blijkbaar zijn grote witte mensen een bezienswaardigheid.
Na een uur zijn we gestopt in een bos en kregen we koffie of thee met 2 gebakjes. In eentje stak een pepertje, die zou dus pittig moeten zijn maar gelukkig viel dat mee. Ze waren heerlijk.
Na nog eens bijna 2 uur rijden kwamen we op een uitzichtspunt vanwaar we de rokende Bromo zagen en de Batok. We hebben daar geluncht. Je had een lunchbox kunnen betellen maar je mocht ook zelf je broodjes meenemen. Dat hadden wij gedaan, maar in de jeep ging de rugzak van ons open en zijn er enkele dingen weggewaaid. Gelukkig waren de kaasbroodjes er nog wel en je kon daar allerlei soorten koekjes kopen.
De 3 vulkanen die in de krater waren waren op een lavagebied waar vroeger een grote vulkaan tot uitbarsting is gekomen. Nu staan er 3 nwe vulkanen in waarvan alleen de Bromo op dit moment actief is. Gigantisch, spectaculair.....noem maar op. Geen woorden voor.We reden met de jeeps de krater in en de groep zou een wandeling maken over de lavavlakte (zwart). Ik ben bij de chauffeur in de jeep blijven zitten. Sinds de smog op Sumatra heb ik nauwelijks lucht meer door de bronchitis. Elke inspanning is te zwaar.
Na een tijdje gingen de jeeps richting de parkeerplaats waar ook allemaal tentjes stonden waar je eten of drinken kon kopen. Daar stonden ook paardjes klaar waarmee je tot bijna aan de trap kon komen want de klim was vrij steil. Natuurlijk ben ik met een paardje naar boven gegaan. Niet echt comfortabel maar beter dat lopen. Eenmaal boven moest ik het laatste stuk naar de trap nog lopen en dat was heel vermoeiend maar met tussenpauzes kwam ik er wel en al gauw zag ik Gerard als eerste boven komen. Hij was kapot maar was bezorgd en wilde gauw bij mij zijn. We staan nu op 1700 meter hoogte, de kraterrand is op 2000 meter, Daar waren de 250 treden naar boven. Gelukkig waren er om de 50 treden plekken waar je even kon zitten en uitrusten en ik ben er gekomen. Heb er geen spijt van gehad. Boven hoorde je de vulkaan brommen en zag je de rookpluim. Het rook er naar zwavel. Je kon er een bosje gedroogde bloemen kopen en dat met een wens naar beneden gegooid. Wij hebben samen de wens uitgesproken dat jullie en wij allemaal gezond en gelukkig zijn en blijven.
Na een uur gingen we weer naar beneden. Moeilijk om je ervan los te rukken, maar je kunt hier moeilijk de hele nacht blijven staan. Mijn paardje stond al te wachten maar naar beneden op een paard is nog veel enger dan naar boven. Eenmaal bij de tentjes heb ik met een kop koffie op de rest gewacht.
Met de jeeps werden we naar ons hotel Gereden. Hotel Lava View. Prachtig uitzicht over de krater met de 3 vulkanen. Helaas konden we de zonsondergang niet zien want inmiddels was het bewolkt geworden. Boven was het veel frisser dan beneden, gelukkig. We hebben heerlijk gegeten en zijn op tijd naar bed gegaan. We gaan morgenoctend om half 4 weg om de zonsopkomst te zien. Karin zwaait ons wel uit maar gaat terug naar bed.
We vertrokken in 3 open jeeps. Eentje kon voorzin zitten en de rest stond achterin. Het was wel grappig maar leverde ook blauwe plekken op. De wegen waren slecht. Iedereen die ons voorbij zag komen begon te zwaaien. Blijkbaar zijn grote witte mensen een bezienswaardigheid.
Na een uur zijn we gestopt in een bos en kregen we koffie of thee met 2 gebakjes. In eentje stak een pepertje, die zou dus pittig moeten zijn maar gelukkig viel dat mee. Ze waren heerlijk.
Na nog eens bijna 2 uur rijden kwamen we op een uitzichtspunt vanwaar we de rokende Bromo zagen en de Batok. We hebben daar geluncht. Je had een lunchbox kunnen betellen maar je mocht ook zelf je broodjes meenemen. Dat hadden wij gedaan, maar in de jeep ging de rugzak van ons open en zijn er enkele dingen weggewaaid. Gelukkig waren de kaasbroodjes er nog wel en je kon daar allerlei soorten koekjes kopen.
De 3 vulkanen die in de krater waren waren op een lavagebied waar vroeger een grote vulkaan tot uitbarsting is gekomen. Nu staan er 3 nwe vulkanen in waarvan alleen de Bromo op dit moment actief is. Gigantisch, spectaculair.....noem maar op. Geen woorden voor.We reden met de jeeps de krater in en de groep zou een wandeling maken over de lavavlakte (zwart). Ik ben bij de chauffeur in de jeep blijven zitten. Sinds de smog op Sumatra heb ik nauwelijks lucht meer door de bronchitis. Elke inspanning is te zwaar.
Na een tijdje gingen de jeeps richting de parkeerplaats waar ook allemaal tentjes stonden waar je eten of drinken kon kopen. Daar stonden ook paardjes klaar waarmee je tot bijna aan de trap kon komen want de klim was vrij steil. Natuurlijk ben ik met een paardje naar boven gegaan. Niet echt comfortabel maar beter dat lopen. Eenmaal boven moest ik het laatste stuk naar de trap nog lopen en dat was heel vermoeiend maar met tussenpauzes kwam ik er wel en al gauw zag ik Gerard als eerste boven komen. Hij was kapot maar was bezorgd en wilde gauw bij mij zijn. We staan nu op 1700 meter hoogte, de kraterrand is op 2000 meter, Daar waren de 250 treden naar boven. Gelukkig waren er om de 50 treden plekken waar je even kon zitten en uitrusten en ik ben er gekomen. Heb er geen spijt van gehad. Boven hoorde je de vulkaan brommen en zag je de rookpluim. Het rook er naar zwavel. Je kon er een bosje gedroogde bloemen kopen en dat met een wens naar beneden gegooid. Wij hebben samen de wens uitgesproken dat jullie en wij allemaal gezond en gelukkig zijn en blijven.
Na een uur gingen we weer naar beneden. Moeilijk om je ervan los te rukken, maar je kunt hier moeilijk de hele nacht blijven staan. Mijn paardje stond al te wachten maar naar beneden op een paard is nog veel enger dan naar boven. Eenmaal bij de tentjes heb ik met een kop koffie op de rest gewacht.
Met de jeeps werden we naar ons hotel Gereden. Hotel Lava View. Prachtig uitzicht over de krater met de 3 vulkanen. Helaas konden we de zonsondergang niet zien want inmiddels was het bewolkt geworden. Boven was het veel frisser dan beneden, gelukkig. We hebben heerlijk gegeten en zijn op tijd naar bed gegaan. We gaan morgenoctend om half 4 weg om de zonsopkomst te zien. Karin zwaait ons wel uit maar gaat terug naar bed.
-
02 November 2015 - 13:14
Ria:
Hoi avonturiers hihi wat een spannende belevenissen allemaal pas je wel goed op jezelf therese straks ben je nog aan vakantie toe als je terug bent
Dikke kussssss -
02 November 2015 - 15:16
Jelle En Laura:
Wat een gave reis beleven jullie zeg! We lezen met jullie mee hoor...
Geniet nog lekker!
Liefs ons xxx -
02 November 2015 - 15:39
Sandra:
Hi Gerard en Therese,
ik weet nog goed dat ik, lang geleden in 1996, samen met mijn ex Remko, en Eddy en Tilly ook naar de Bromo gingen. Met z'n vieren in een airco busje en een gids. aangezien het erg warm was, waren we blij dat het busje airco had.. Eenmaal aangekomen moesten we naar boven lopen. Naar mate je steeds hoger kwam, begon het ook steeds meer te stinken, naar rotte eieren, bah! Toen we over de helft waren, was de lucht voor mij echt niet meer te harden, ik kon echt niet verder, liep steeds te kokhalsen. Ik heb het dus nooit gehaald en was blij toen we weer naar beneden konden. Hadden jullie geen last van de stank??
Weer leuke verhalen en leuke foto's :-) -
02 November 2015 - 16:08
Ans:
Pracht verhaal weer en foto's !!Als ik het allemaal lees ben ik af en toe best wel bezorgd hoor Therese pffff !! Goed op jezelf passen hoor trouwens jullie allebei !!xxxxxx ans en jp[ -
02 November 2015 - 17:04
`lien:
Wat een boeiend reisverslag een hele belevenis !
Het is beslist geen luie vacantie,vroeg op en heel veel lopen
Zo te zien genieten jullie volop
groetjes Lien -
02 November 2015 - 21:10
Frans:
Hoi kanjerssssss.
Ja, ik ben stinkend jaloers op alles wat jullie meemaken en te zien krijgen.
Nee ik ben niet meer jaloers op de inspanningen die jullie moeten doen om alles mee te maken en te zien.
Misschien toen ik nog jong en vitaal was, maar op deze leeftijd?!!!
Maakt wel dat ik best trots ben op jullie (en toch een beetje jaloers dat ik het niet zal meemaken).
Nog heel veel sterkte en plezier.
Straks lekker bijkomen van de vakantie(?)
Je broertje.
-
03 November 2015 - 09:03
Tasha:
Mommy, heb je geen "pufjes" mee? :( Let goed op jezelf hoor! X
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
