Woensdag 21 oktober, de Bataks
Blijf op de hoogte en volg Therese
22 Oktober 2015 | Indonesië, Medan
Het eiland Samosir waar we ons nu bevinden is de oorspronkelijke woonplaats van de Bataks. Ze leefden lange tijd zeer geïsoleerd en waren tot ca 1850 animistisch (vlgs de wet vd natuur, met goden enz) en kannibalistisch. Dat veranderde pas toen nederlandse en duitse zendelingen hen tot het christendom bekeerden. De Bataks waren echter verre van primitief; het waren ontwikkelde landbouwers die verschillende ambachten uitoefenden en kalenders en cosmologische teksten in een indiaas alfabet kenden. We zijn vandaag in 3 luxe jeeps op excursie geweest naar Ambarita. Dit is een traditioneel batakdorp (kampong); daar waren diverse huizen aanwezig en in elk huis woonde 1 groot gezin met in het midden een kookgelegenheid en een gat in de vloer voor hun behoeften. Het huis stond op palen zodat onder de eerste verdieping beesten gehouden konden worden. Die aten de ontlasting op. Om je billen te vegen werd een steen gebruikt die in de kookgelegenheid lag. Eén voor de mannen en één voor de vrouwen.
Er was ook een huis die van de koning was, het enige huis met een balkon en een stenen trap naar beneden. Onder het balkon was een ruimte waar een eventuele crimineel vastgehouden werd. Na een week zonder water of eten en vastgebonden werd hij voorgeleid op een speciale plaats waar zich een aantal stenen zetels rond een tafel bevonden en ook een tribune. Dit was een soort gerechtshof waar de koning, de medicijnman en getuigen aanwezig waren om te oordelen of de gevangene strafbaar was. Zo ja dan kreeg hij vd koning een maaltijd (galgemaal) en werd dan naar de executieplek geleid waar ook dezelfde personen aanwezig waren. Daar werd op een steen gelegd en vreselijk gemarteld en vervolgens werden zijn organen eruit gesneden. Daarna werd zijn hoofd afgehakt en dat werd aan de koning gegeven die het bloed opdronk. De organen werden in kleine stukjes gesneden en werden door de aanwezigen rauw gegeten. Wat er nog overgebleven was van het lichaam werd in het Tobameer gegooid. De bedoeling van dit alles was om al het kwaad te vernietigen.
Na dit bezoek zijn we naar een traditionele Batakdans gaan kijken. Dit duurde een uur en iedereen mocht ook nog een keer meedansen. Mooie klederdracht maar op een gegeven moment erg eentonig. Wel leuk om mee te maken.
Daarna zijn we doorgereden en gestopt bij een kampong (dorp), waarvan er nog zo'n 600 zijn op dit eiland.
We liepen door het dorp en kwamen aan bij een schooltje waar we ongepland heel hartelijk werden verwelkomd door de leraressen. Ze haalden meteen de kinderen uit de klas en ze moesten zich aan ons voorstellen: my name is....
Er waren ongeveer 25 kinderen tussen de 6 en 12 jaar. Ze zongen een welkomstlied in het engels en vervolgens vroeg Gerard of het indonesisch volkslies wilden zingen. Dat kwam er uit volle borst uit. Daarna zongen wij het Wilhelmus uit volle borst. Ze vonden het prachtig. Eén vd leraressen zette daarna de muziek aan en gingen de kinderen Indonesische dansen voor ons uitvoeren. De laatste was een Batakdans. Het was prachtig en bijna nog mooier dan de dansuitvoering die we gezien hadden. Sommige van onze groep gingen meedansen en het werd echt een feest. Het was voor ons weer één vd hoogtepunten.
Na de kids hebben we nog een weversdorp bezocht. Ze doen ongeveer 3 weken over een klein doek maar een grote neemt ongeveer anderhalve maand in beslag. Ik heb een grote voor omgerekende 18 euro.
Toen verder met onze luxe wagens naar het koningsgraf in Tomok. We liepen eerst door een nauw straatje vol met souvenirs zaken maar Karin onze gids had gezegd dat we moesten doorlopen zodat we genoeg tijd hadden om het graf vd koning te bezoeken. Nasst het graf vd koning lag het graf van een zendeling en eromheen allemaal familieleden. Voordat we erheen mochten moesten we uit respect een soort batik doek om.
Sommige van onze groep zijn daarna gaan winkelen en wij zijn met één vd wagens en nog 4 anderen terug naar het hotel gegaan en hebben heerlijk geluncht.
's Avonds zouden we met z'n allen kreeft gaan eten in een plaatselijk restaurantje. We hebben erg lang moeten wachten maar het was supervers en erg lekker, vooral door de groente en bouillon, want de hoeveelheid vlees viel erg tegen. Het zijn kreeften uit het meer.
We hebben met z'n allen vreselijk veel gelachen en lagen erg laat in bed.
Er was ook een huis die van de koning was, het enige huis met een balkon en een stenen trap naar beneden. Onder het balkon was een ruimte waar een eventuele crimineel vastgehouden werd. Na een week zonder water of eten en vastgebonden werd hij voorgeleid op een speciale plaats waar zich een aantal stenen zetels rond een tafel bevonden en ook een tribune. Dit was een soort gerechtshof waar de koning, de medicijnman en getuigen aanwezig waren om te oordelen of de gevangene strafbaar was. Zo ja dan kreeg hij vd koning een maaltijd (galgemaal) en werd dan naar de executieplek geleid waar ook dezelfde personen aanwezig waren. Daar werd op een steen gelegd en vreselijk gemarteld en vervolgens werden zijn organen eruit gesneden. Daarna werd zijn hoofd afgehakt en dat werd aan de koning gegeven die het bloed opdronk. De organen werden in kleine stukjes gesneden en werden door de aanwezigen rauw gegeten. Wat er nog overgebleven was van het lichaam werd in het Tobameer gegooid. De bedoeling van dit alles was om al het kwaad te vernietigen.
Na dit bezoek zijn we naar een traditionele Batakdans gaan kijken. Dit duurde een uur en iedereen mocht ook nog een keer meedansen. Mooie klederdracht maar op een gegeven moment erg eentonig. Wel leuk om mee te maken.
Daarna zijn we doorgereden en gestopt bij een kampong (dorp), waarvan er nog zo'n 600 zijn op dit eiland.
We liepen door het dorp en kwamen aan bij een schooltje waar we ongepland heel hartelijk werden verwelkomd door de leraressen. Ze haalden meteen de kinderen uit de klas en ze moesten zich aan ons voorstellen: my name is....
Er waren ongeveer 25 kinderen tussen de 6 en 12 jaar. Ze zongen een welkomstlied in het engels en vervolgens vroeg Gerard of het indonesisch volkslies wilden zingen. Dat kwam er uit volle borst uit. Daarna zongen wij het Wilhelmus uit volle borst. Ze vonden het prachtig. Eén vd leraressen zette daarna de muziek aan en gingen de kinderen Indonesische dansen voor ons uitvoeren. De laatste was een Batakdans. Het was prachtig en bijna nog mooier dan de dansuitvoering die we gezien hadden. Sommige van onze groep gingen meedansen en het werd echt een feest. Het was voor ons weer één vd hoogtepunten.
Na de kids hebben we nog een weversdorp bezocht. Ze doen ongeveer 3 weken over een klein doek maar een grote neemt ongeveer anderhalve maand in beslag. Ik heb een grote voor omgerekende 18 euro.
Toen verder met onze luxe wagens naar het koningsgraf in Tomok. We liepen eerst door een nauw straatje vol met souvenirs zaken maar Karin onze gids had gezegd dat we moesten doorlopen zodat we genoeg tijd hadden om het graf vd koning te bezoeken. Nasst het graf vd koning lag het graf van een zendeling en eromheen allemaal familieleden. Voordat we erheen mochten moesten we uit respect een soort batik doek om.
Sommige van onze groep zijn daarna gaan winkelen en wij zijn met één vd wagens en nog 4 anderen terug naar het hotel gegaan en hebben heerlijk geluncht.
's Avonds zouden we met z'n allen kreeft gaan eten in een plaatselijk restaurantje. We hebben erg lang moeten wachten maar het was supervers en erg lekker, vooral door de groente en bouillon, want de hoeveelheid vlees viel erg tegen. Het zijn kreeften uit het meer.
We hebben met z'n allen vreselijk veel gelachen en lagen erg laat in bed.
-
22 Oktober 2015 - 15:08
Sandra:
Wat een leuk verhaal en wat een prachtige belevenissen. Ben blij dat ik geen kannibaal ben, wordt misselijk bij de gedachte bloed te moeten drinken of rauwe ingewanden te eten ;o)
Mis de foto's...of komen ze nog ;o) -
22 Oktober 2015 - 15:16
Lineke:
Echt wat een mooie verhalen. Dit iszo,n reis die je maar eens in je leven (misschien jullie nog eens),meemaakt. We hebben het hier druk met ons Treesje ! Maar dat is ook leuk!!!! -
22 Oktober 2015 - 19:21
Henny:
enge mensen die Batakkers met dat martelen. -
22 Oktober 2015 - 21:20
Ans:
Wat een verhaal zeg met dat kannibalisme vroeger he br bloed drinken,ingewanden eten bah !! Maar wel weer veel indrukken voor jullie !! Liefs groetjes van Ans en JP -
23 Oktober 2015 - 08:19
Monique:
Wat een mooie reis! Ik lees jullie verhaal de volgende keer wel na mijn ontbijtje. -
23 Oktober 2015 - 11:30
Wilma:
What a bloodthirsty story!En huisdieren die ontlasting op eten?!!
Gelukkig maken jullie ook hele leuke dingen mee,ik hoor jullie
al het Wilhelmus zingen, toch hardstikke leuk!Nog veel plezier met
jullie reisgenoten, groetjes en liefs. -
24 Oktober 2015 - 23:50
Lien:
Wat een belevenissen bloed drinken en rauwe ingewanden eten !!!!!
Gelukkig maken jullie nog heel interessante dingen mee
Eten lekker en een fijn gezelschap Liefs en groetjes Lien -
25 Oktober 2015 - 05:45
Therese En Gerard:
Ze noemden zich geen kanibalen, want alleen een crimineel werd zo behandeld.
Doordat ze in een hok waren geplaatst waren ze geen mens meer maar een dier.
Bij de mishandelingen werd je behalve overal gesneden mishandeld voor wat je gedaan had en dat deel werd ook opgediend. Een spion verloor zijn ogen, een verrader zijn tong en een verkrachter zijn geslachtsdeel. Een moordenaar verloor zowat alles
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
