16 oktober jungletrekking Tankangan
Door: Therese
Blijf op de hoogte en volg Therese
18 Oktober 2015 | Indonesië, Jakarta Pusat
Vrijdag 16 oktober 2015 Jungle trekking
Om 7 uur gingen we ontbijten. 11 Man zou mee gaan naar de jungle trekking. Twee waren te moe en wilden liever uitslapen. Wij gingen om 8 uur eerste een stukje richting de hangbrug maar daarvóór daalden we een lange trap naar de rivier af. We moesten onze schoenen en sokken uitdoen en door het stromende water lopen naar het oerwoud. We werden gewaarschuwd voor bloedzuigers en muggen en moesten ons flink insmeren. Er ging een gids meer en Karin en even later kwamen er nog 4 helpers. We kwamen er gauw genoeg achter waarom. Het oerwoud was glibberig, nat, warm en vol lianen en uitstekende wortels. Rgelmatig moesten die gasten ons helpen, ook over watertjes heen. De gids had zelf een paar bloedzuigers opgelopen en zijn aanhang ook, maar voor ons zorgden ze goed. Ze plukten ze steeds van onze sokken, schoenen en benen af. Je wordt er niet ziek van maar als ze vastzitten blijven hun tanden erin en blijf je bloeden als je ze eruit trekt. Die jongens haalden ze allemaal van ons af voordaat ze konden toeslaan. Jenneke is op haar buik wel 3 keer gebeten maar daar kwam ze te laat achter. Haar T-shirt zat vol bloed. Ik hade gelukkig een dunne lange broek aan en mijn sokken over de pijpen. De jongens hebben ons echt geholpen anders was iedereen wel een keer uitgegleden, maar dat is nu maar met eentje gebeurd. Na een hele klim naar boven mochten we weer naar beneden (heel glibberig) en kwamen we uiteindelijk op een kiezelstrandje terecht. We kregen water, koek en een stuk ananas. Na een half uurtje gingen we verder. We moesten weer onze schoenen uit en door het water naar de overkant maar deze kiezels waren wel heel erg pijnlijk. Om 11 uur waren we terug en moesten we nog alle trappen naar het restaurant beklimmen. Ben je aal zo moe pff. Er werd dar afgesproken dat we om 12 uur konden lunchen. Nu even tijd om te douchen en je modderige kleren uit te doen.
Na de lunch gingen de meesten nog nog naar de olifanten kijken, ongeveer een half uurtje lopen. Gerard is mee geweest maar ik bleef in de hut, die ook weer een heel lange trap hoger lag. Om half 4 was de groep terug. Er waren 3 kleine olifantjes en de jongste was een week of 3 oud.
Gerard ligt nu ff plat, kapot van alle trappen, jungletocht en wandeling. Om 7 uur buffet met muziek vd de gids en zijn vrienden en vroeg naar bed. Morgen om 9 uur moeten de koffers klaar staan. De bevolking brengt onze koffers (op hun hoofd) weer via de hangbrug naar de overkant waar we met 5 jeeps naar Bukit Lawang rijden, ook weer een lange tocht over vreselijke wegen. Het ligt allemaal vlak bij elkaar maar je doet er eeuwen over.
Om 7 uur gingen we ontbijten. 11 Man zou mee gaan naar de jungle trekking. Twee waren te moe en wilden liever uitslapen. Wij gingen om 8 uur eerste een stukje richting de hangbrug maar daarvóór daalden we een lange trap naar de rivier af. We moesten onze schoenen en sokken uitdoen en door het stromende water lopen naar het oerwoud. We werden gewaarschuwd voor bloedzuigers en muggen en moesten ons flink insmeren. Er ging een gids meer en Karin en even later kwamen er nog 4 helpers. We kwamen er gauw genoeg achter waarom. Het oerwoud was glibberig, nat, warm en vol lianen en uitstekende wortels. Rgelmatig moesten die gasten ons helpen, ook over watertjes heen. De gids had zelf een paar bloedzuigers opgelopen en zijn aanhang ook, maar voor ons zorgden ze goed. Ze plukten ze steeds van onze sokken, schoenen en benen af. Je wordt er niet ziek van maar als ze vastzitten blijven hun tanden erin en blijf je bloeden als je ze eruit trekt. Die jongens haalden ze allemaal van ons af voordaat ze konden toeslaan. Jenneke is op haar buik wel 3 keer gebeten maar daar kwam ze te laat achter. Haar T-shirt zat vol bloed. Ik hade gelukkig een dunne lange broek aan en mijn sokken over de pijpen. De jongens hebben ons echt geholpen anders was iedereen wel een keer uitgegleden, maar dat is nu maar met eentje gebeurd. Na een hele klim naar boven mochten we weer naar beneden (heel glibberig) en kwamen we uiteindelijk op een kiezelstrandje terecht. We kregen water, koek en een stuk ananas. Na een half uurtje gingen we verder. We moesten weer onze schoenen uit en door het water naar de overkant maar deze kiezels waren wel heel erg pijnlijk. Om 11 uur waren we terug en moesten we nog alle trappen naar het restaurant beklimmen. Ben je aal zo moe pff. Er werd dar afgesproken dat we om 12 uur konden lunchen. Nu even tijd om te douchen en je modderige kleren uit te doen.
Na de lunch gingen de meesten nog nog naar de olifanten kijken, ongeveer een half uurtje lopen. Gerard is mee geweest maar ik bleef in de hut, die ook weer een heel lange trap hoger lag. Om half 4 was de groep terug. Er waren 3 kleine olifantjes en de jongste was een week of 3 oud.
Gerard ligt nu ff plat, kapot van alle trappen, jungletocht en wandeling. Om 7 uur buffet met muziek vd de gids en zijn vrienden en vroeg naar bed. Morgen om 9 uur moeten de koffers klaar staan. De bevolking brengt onze koffers (op hun hoofd) weer via de hangbrug naar de overkant waar we met 5 jeeps naar Bukit Lawang rijden, ook weer een lange tocht over vreselijke wegen. Het ligt allemaal vlak bij elkaar maar je doet er eeuwen over.
-
18 Oktober 2015 - 08:12
Henny:
haha, alle fotos op zijn kop.
zo een jungletocht, niets voor mij, hou niet van vieze beestjes en meestal is het er ook plakwarm. -
18 Oktober 2015 - 08:51
Monique:
Wat een avontuur! Ik zou het jullie niet na doen, trappen lopen is niet mijn favoriete bezigheid. Veel plezier -
18 Oktober 2015 - 09:01
Monique M.:
Hoi bikkels,
Jullie gingen toch op vakantie?? Dit is afzien en als jullie terug zijn in Nederland heb je een maand de tijd nodig om bij te komen. En dan al die enge/vieze beesten brrr. Wat er in Australië bijgekomen was aan kilo's ben je op deze manier zo weer kwijt (wel een voordeel). Maar goed, jullie zien natuurlijk wel een heleboel. Mooie herinnering en ervaring.
Ik zie helemaal geen foto's. Alleen de eerste, de rest is een zwart kruisje.
Veel plezier verder. Groetjessssssssss
-
18 Oktober 2015 - 10:32
Ans:
Nou echt ik neem mijn petje af voor jullie wat een slopende reis zeg!!!!Maar idd jullie zien ook veel!!Onanks alle beestjes ha ha Tas had een beroerte gehad daar!! En de foto's kon ik niet zien eentje maar!! Liefs groetjes ans en jp -
18 Oktober 2015 - 10:50
Hans En Ymke:
Wat een avontuur! Waren jullie van tevoren gewaarschuwd dat het zo zwaar zou zijn en hebben ze geen leeftijdsgrens aangegven?;) Gelukkig hebben jullie een goede conditie! Wel weer bijzondere ervaringen! Die wandeling op dat glibberige pad doet me erg denken aan een wandeling in de Surinaamse bush met steekvliegen. De foto's komen niet goed door (nog) ook van eerdere berichten niet, maar dat kan aan mijn toestel liggen. Nog veel plezier, geniet er van en hebben jullie ook nog een planning aan het je van deze Ries waarbij je kunt relaxen? -
18 Oktober 2015 - 11:52
Ria:
Hey lieverd tjee jullie maken wat mee zeg als jullie terug zijn dan maar vakantie nemen hihi knap hoor doe het niet na nog heel veel plezier leuk die verslagen pas goed op he en kom veilig terug dikke kus van ons -
18 Oktober 2015 - 12:59
Tasha:
Nou, jullie begrijpen natuurlijk wel dat ik zo'n reis dus nooit en te nimmer zal maken!! Bloedzuigers?? Are you kidding me :'(
Suc6 -
18 Oktober 2015 - 21:14
Frans:
Ik kan me zo voorstellen dat ik in Columbia door de rebellen ontvoerd wordt en met een wapen gedwongen wordt om zo’n tocht te maken. Maar vrijwillig? Gekke Henkie.
Oké, dat je over een touwbrug heen moet, door bloedzuigers belaagd wordt, in een schamel hutje terecht komt na een trap van honderd meter beklommen te hebben, met een emmer water en een kommetje om je te wassen en een gat in de grond om je behoefte te doen, allemaal prima,
Maar GEEN WiFi??????
Nou gelukkig hoef ik alleen maar over de beproevingen te lezen en ze niet te beleven.
Ymke heeft een punt, hier zou een leeftijdsgrens voor moeten gelden.
Maakt wel dat ik trots ben om mijn zuster.
Over Gerard twijfel ik een beetje, want ik heb hem al in een Sultan stoel zien zitten en met een rokje aan zien staan. Maar denk toch wel dat ik ontzag heb voor zijn doorzettingsvermogen.
Nog veel “plezier” verder.
-
19 Oktober 2015 - 13:52
Sandra:
Wat een gave belevenis weer Therese en Gerard! Wel heel vermoeiend inderdaad, je moet zo uitkijken waar je loopt! Maar ik zou ook zo meegegaan zijn! Ik kan de foto's helaas niet zien, dat is jammer want ze zijn altijd even leuk! Ik kan mij voorstellen dat je niet bent meegegaan naar de olifanten hoor Therese, hoewel ik zelf wrs wel meegegaan zou zijn, altijd leuk om te zien, vooral de kleintjes ;-)
Je hebt het verhaal leuk geschreven Therese, ik zie het helemaal voor me.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
