Tankangan 15 oktober
Door: Therese
Blijf op de hoogte en volg Therese
18 Oktober 2015 | Indonesië, Jakarta Pusat
Medan Donderdag 15 oktober.
5 uur op, 6 uur ontbijt en 7 uur naar het vliegveld om ons bij de groep te voegen.
Het vliegtuig MH 19 ? was om 8.35 al geland maar de mensen kwamen maar niet naar buiten.Onze gids Karin was er al en na een uur kwam er iemand met een bewaker mee die op zoek was naar de reisleidster. Het bleek dat MH19 op Schiphol een vertraging van ruim een uur had, onderweg hadden ze tegenwind dus nóg ruim een uur vertraging en i Kuala Lumpur werden ze zo snel mogeleijk geloodst naar het vliegtuig naar Medan. Helaas is de bagage niet meegegaan dus moesten ze allemaal formulieren invullen met koffernrs en al. Dat nam een hele tijd in beslag.Om kwart voor 10 konden we dan eindelijk vertrekken.
Het verkeer in Indonesie is links en grote voertuigen nemen altijd voorrang maar alles rijdt dwars door elkaar. Zoals Sandra al zei, er gebeuren haast nooit ongelukken. Schoolkinderen dragen hier een uniform en de school is gratis en verplicht tot 12 jaar. Een heleboel kinderen gaan nooit naar school omdat de school wel gratis is maar het vervoer ernaartoe kost teveel voor de arme bevolking. Vaak wonen ze te ver van een school af.
Ze hebben in Medan niet een tuktuk zoals in Jakarta maar een fiets of bromfiets met zijspan. Hiermee wordt de hele familie vervoerd alsmede mensen die ergens naar toe willen tegen een klein bedrag. Karin raadt ons aan om er nooit gebruik van te maken omdat het gevaarlijk is en je niet verzekerd bent. Een taxi is spotgoedkoop maar je moet er één met een meter nemen. Diesel kost hier ongeveer 7000 roepies, ongeveer 45 cent.
Trottoirs in Medan zijn levensgevaarlijk en nog slechter dan in suriname. Als je niet uitkijkt lig je zo op je muil. Er kan opeens een trap midden op het troittoir naar de straat gaan, de tegels liggen schots en scheef of je hebt ineens een enorm gat van 80-100 cm, waar gewoon het riool onder loopt.
Er zijn in Indonesie veel nederlandse namen uit de koloniale tijd en vele gebouwen en bruggen zijn van nederlandse architekten.
Ongeveer om 12 uur reden we over een riviertje dat de grens van Medan aangaf. Hiervandaan rijdt er ook een bus naar Tankagan. Die doeet er ongeveer 4 uur over. De politie is hier erg corrupt. Na aanhouding voor zonder rijbewijs rijden mag je doorrijden als je tussen de 20 en 50 duizend roepies betaalt, ook bromfietsers.
Wij rijden langs palmboomplantages en zien veel papajabomen, ananasplantenen rubberbomen. Rubber wordt gewinnen door 2 keer per dag een kerf in de stam te maken en het vocht vangen ze op in bakjes in cocosnoot. Vroeger was dit allemaal wildernis maar de mensen steken de brand erin om palmbomen te planten. Palmolie brengt veel geld op en wordt geexporteerd. Maleisie schijnt ook hele bossen in de fik te steken om zo goedkoop aaan palmolie te komen. De regering van nu probeert de branden en de corruptie te stoppen maar dat zal waarschijnlijk niet lukken. De branden in september waren ook aangestoken en de smog hangt nog steeds een beetje in de lucht.
We hebben onderweg soto ayam soep gegeten maar lang niet zo lekker als van jou Tasha en bovendien allemaal botjes. Om 14.00 uur reden we verder en Karin stopte in Stabat even om muggenmelk en toiletpapier te kopen. Malaria komt hiet nog voor in de jungle en daar zijn we naar op weg.
De wegen zijn enorm slecht en er wordt door de regering niets aan gedaan. Hier en daar is een stukje asvalt maar dat hebben de bewoners of mensen van buitenaf gedaan. Al het geld wordt in de renovatie van Jakarta gestoken. We rijden over deze wegen nog ruim 2 uur naar Tankagan, naar de Jungle Lodge , midden in jungle dus. Back to basic!!!!
We moesten over een hangbrug van 150 meter lopen naar de verblijven. De plaatselijke bevolking sjouwden onze koffers naar de overkant en dan was het nog een behoorlijk stuk lopen. De huisjes zijn echt armoedig. Een badkamer waar nauwelijks water uit de douche komt. Er staat wel een ton met een pannetje om je af te spoelen, maar lastig om shampo uit je haar te spoelen. Eenvoudige bedden met 1 tafeltje, geen stoelen en geen haken om je handdoek of kleding op te hangen.
Buiten staan trouwens wel 2 kapotte gammele plastic tuinstoelen.
Om 19.00 uur gezamenlijk gegeten, buffet. Het was overheerlijk. Geen ventilator en erg warm.
5 uur op, 6 uur ontbijt en 7 uur naar het vliegveld om ons bij de groep te voegen.
Het vliegtuig MH 19 ? was om 8.35 al geland maar de mensen kwamen maar niet naar buiten.Onze gids Karin was er al en na een uur kwam er iemand met een bewaker mee die op zoek was naar de reisleidster. Het bleek dat MH19 op Schiphol een vertraging van ruim een uur had, onderweg hadden ze tegenwind dus nóg ruim een uur vertraging en i Kuala Lumpur werden ze zo snel mogeleijk geloodst naar het vliegtuig naar Medan. Helaas is de bagage niet meegegaan dus moesten ze allemaal formulieren invullen met koffernrs en al. Dat nam een hele tijd in beslag.Om kwart voor 10 konden we dan eindelijk vertrekken.
Het verkeer in Indonesie is links en grote voertuigen nemen altijd voorrang maar alles rijdt dwars door elkaar. Zoals Sandra al zei, er gebeuren haast nooit ongelukken. Schoolkinderen dragen hier een uniform en de school is gratis en verplicht tot 12 jaar. Een heleboel kinderen gaan nooit naar school omdat de school wel gratis is maar het vervoer ernaartoe kost teveel voor de arme bevolking. Vaak wonen ze te ver van een school af.
Ze hebben in Medan niet een tuktuk zoals in Jakarta maar een fiets of bromfiets met zijspan. Hiermee wordt de hele familie vervoerd alsmede mensen die ergens naar toe willen tegen een klein bedrag. Karin raadt ons aan om er nooit gebruik van te maken omdat het gevaarlijk is en je niet verzekerd bent. Een taxi is spotgoedkoop maar je moet er één met een meter nemen. Diesel kost hier ongeveer 7000 roepies, ongeveer 45 cent.
Trottoirs in Medan zijn levensgevaarlijk en nog slechter dan in suriname. Als je niet uitkijkt lig je zo op je muil. Er kan opeens een trap midden op het troittoir naar de straat gaan, de tegels liggen schots en scheef of je hebt ineens een enorm gat van 80-100 cm, waar gewoon het riool onder loopt.
Er zijn in Indonesie veel nederlandse namen uit de koloniale tijd en vele gebouwen en bruggen zijn van nederlandse architekten.
Ongeveer om 12 uur reden we over een riviertje dat de grens van Medan aangaf. Hiervandaan rijdt er ook een bus naar Tankagan. Die doeet er ongeveer 4 uur over. De politie is hier erg corrupt. Na aanhouding voor zonder rijbewijs rijden mag je doorrijden als je tussen de 20 en 50 duizend roepies betaalt, ook bromfietsers.
Wij rijden langs palmboomplantages en zien veel papajabomen, ananasplantenen rubberbomen. Rubber wordt gewinnen door 2 keer per dag een kerf in de stam te maken en het vocht vangen ze op in bakjes in cocosnoot. Vroeger was dit allemaal wildernis maar de mensen steken de brand erin om palmbomen te planten. Palmolie brengt veel geld op en wordt geexporteerd. Maleisie schijnt ook hele bossen in de fik te steken om zo goedkoop aaan palmolie te komen. De regering van nu probeert de branden en de corruptie te stoppen maar dat zal waarschijnlijk niet lukken. De branden in september waren ook aangestoken en de smog hangt nog steeds een beetje in de lucht.
We hebben onderweg soto ayam soep gegeten maar lang niet zo lekker als van jou Tasha en bovendien allemaal botjes. Om 14.00 uur reden we verder en Karin stopte in Stabat even om muggenmelk en toiletpapier te kopen. Malaria komt hiet nog voor in de jungle en daar zijn we naar op weg.
De wegen zijn enorm slecht en er wordt door de regering niets aan gedaan. Hier en daar is een stukje asvalt maar dat hebben de bewoners of mensen van buitenaf gedaan. Al het geld wordt in de renovatie van Jakarta gestoken. We rijden over deze wegen nog ruim 2 uur naar Tankagan, naar de Jungle Lodge , midden in jungle dus. Back to basic!!!!
We moesten over een hangbrug van 150 meter lopen naar de verblijven. De plaatselijke bevolking sjouwden onze koffers naar de overkant en dan was het nog een behoorlijk stuk lopen. De huisjes zijn echt armoedig. Een badkamer waar nauwelijks water uit de douche komt. Er staat wel een ton met een pannetje om je af te spoelen, maar lastig om shampo uit je haar te spoelen. Eenvoudige bedden met 1 tafeltje, geen stoelen en geen haken om je handdoek of kleding op te hangen.
Buiten staan trouwens wel 2 kapotte gammele plastic tuinstoelen.
Om 19.00 uur gezamenlijk gegeten, buffet. Het was overheerlijk. Geen ventilator en erg warm.
-
18 Oktober 2015 - 10:25
Ans:
Wat een vermoeiende reis was dat weer jeetje!!En al die nare wegen en stoepen!Maar vooral die hangbrug mijn god je had mij weg kunnen brengen wat eng zeg -
18 Oktober 2015 - 10:39
Ab:
Hoi Gerard en Therese het ziet er allemaal gaaf uit zo te zien genieten er goed van af en toe een beetje af zien maar ook heel mooi en plezier vanuit het natte Holland veel plezier nog groetjes Ab.
( sorry voor de late reactie ik heb het een beetje druk)
-
18 Oktober 2015 - 12:26
WILMA:
Hallo lieve broer en zus
Wij zijn ook laat met onze reactive want voor onbekende redenen
waren jullie reisverslagen bij onze spam terecht gekomen en hebben
we ze niet te zien gekregen maar we hopen dat jullie het toch naar je zin
hebben ondanks de moeilijke reis , veel liefs voor nou, John en Wilma -
18 Oktober 2015 - 12:54
Tasha:
Hè...., wát??! Smaakt mijn saoto lekkerder :D Het is dus wel een beetje uitkijken geblazen met de mensopslokkende rioleringen en de mensetende malariamuskieten??!
Wij vertrekken zo naar Luxemburg en Peg zit al met dr ass in Turkije. Zo grappig, ze zaten in hetzelfde vliegtuig als Jelle en Laura. Small world.
Kiss and Have FUN!! -
19 Oktober 2015 - 13:41
Sandra:
Wat een verhaal weer en wat een gedoe met dat vliegtuig, en ook nog een MH.. luguber.. Maar gelukkig is jullie vlucht goed gegaan!
Haha, lachen he, de fietsen en scooters volgeladen. Rob en ik hebben daar een keer een boek van gekocht, echt, soms zijn ze zo volgepakt dat je bijna niet meer kan zien of het een fiets of een scooter is. Het is wonderbaarlijk dat ze niet onderuit gaan..
Tis echt back to basic he.. mmmm... zou niet echt iets voor mij zijn denk ik. Het is wel heel leuk om mee te maken hoor maar als je bijna niet kunt douchen...bah, en dan is het ook nog zo warm.. Ik ben echt verwend he, die arme mensen daar weten niet beter.. waarschijnlijk is er ook geen normale toilet? kijk maar uit voor de rioleringtyfus of andere enge ziektes ;-)
Mooi hoor die hangbrug midden in de natuur!
xxxx -
21 Oktober 2015 - 17:45
Lien:
Wat een uithoudingsvermogen hebben jullie
o.a het lange wachten slechte wegen de douche is geen luxe etc. etc.
Op de foto's zien jullie er heel fit uit . ga zo door Het reis verslag is heel interessant
Liefs en groetjes
Lien
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
